Nápověda

Słowo Życia

Wprowadzenie

1 Drogi Teofilu! Wielu już starało się uporządkować przekazywane ustnie wydarzenia z życia Chrystusa,
2 tak jak je przekazali naoczni od początku świadkowie i słudzy Słowa.
3 Ja również uznałem za słuszne przestudiować je, od pierwszego do ostatniego, i dokładnie opisać wszystko po kolei,
4 abyś był pewien tego, czego się nauczyłeś.

Zapowiedź narodzenia Jana Chrzciciela

5 Zacznę od historii o pewnym hebrajskim kapłanie, Zachariaszu, który żył w Judei za panowania króla Heroda. Należał on do kapłańskiej grupy Abiasza. Z kapłańskiego rodu Aarona pochodziła również jego żona, Elżbieta.
6 Byli to ludzie bardzo pobożni w oczach Boga, żyjący w zgodzie tak z duchem, jak i z literą całego Bożego Prawa.
7 Oboje dożyli sędziwego wieku, ale nie mieli dzieci, gdyż Elżbieta była bezpłodna.
8 Pewnego dnia, gdy grupa Zachariasza pełniła służbę w świątyni, jemu w drodze losowania
9 przypadł zaszczyt wejścia do miejsca świętego i złożenia Panu ofiary z kadzidła.
10 W tym czasie na dziedzińcu znajdowało się wielu modlących się ludzi.
11 Będąc w świątyni, Zachariasz ujrzał nagle anioła Bożego stojącego po prawej stronie ołtarza kadzenia.
12 Ogarnęły go zdumienie i strach.
13 Lecz anioł powiedział: – Nie bój się, Zachariaszu! Przyszedłem ci oznajmić, że Bóg wysłuchał twojej modlitwy: twoja żona, Elżbieta, urodzi syna. Daj mu na imię Jan.
14 Stanie się on przyczyną radości nie tylko dla was, ale także dla wielu innych ludzi.
15 Będzie wielki w oczach Pana. Nie będzie pił wina ani innych tego rodzaju napojów i już w łonie matki zostanie napełniony Duchem Świętym.
16 Przekona wielu Izraelitów, by powrócili do Pana, swego Boga.
17 Będzie się odznaczał nieugiętym duchem i mocą proroka Eliasza. To on poprzedzi nadejście Mesjasza i przygotuje dla Pana lud. Nauczy go prawdziwej pobożności i takiej miłości do Boga, jaką mieli wasi przodkowie.
18 – To chyba niemożliwe? – odpowiedział Zachariasz aniołowi. – Jestem już przecież stary, a i moja żona jest w podeszłym wieku.
19 – Ja jestem Gabriel – rzekł wtedy anioł. – Przebywam w najbliższym otoczeniu Boga. To On posłał mnie do ciebie z tą dobrą nowiną.
20 Ponieważ mi nie uwierzyłeś, staniesz się niemy aż do czasu spełnienia się wszystkiego, co powiedziałem.
21 Tymczasem ludzie na dziedzińcu czekali na Zachariasza i dziwili się, dlaczego jeszcze nie wychodzi.
22 Gdy się wreszcie ukazał, nie był w stanie wypowiedzieć ani słowa. Po jego gestach zebrani zorientowali się, że właśnie widział anioła.
23 Zachariasz pozostał w świątyni jeszcze kilka dni i dopiero po zakończeniu swej kapłańskiej służby powrócił do domu.
24 Wkrótce jego żona zaszła w ciążę i przez pięć następnych miesięcy żyła w odosobnieniu.
25 – Jakże łaskawy jest Pan! – cieszyła się. – Zdjął ze mnie hańbę bezdzietności.

Zapowiedź narodzenia Jezusa

26 Gdy Elżbieta była w szóstym miesiącu ciąży, Bóg posłał anioła Gabriela do galilejskiego miasteczka Nazaret,
27 do narzeczonej Józefa, potomka króla Dawida, Marii, która była panną.
28 Gabriel, stanąwszy przed nią, powiedział: – Bądź pozdrowiona! Pan jest z tobą. Obdarzył cię szczególną łaską.
29 Oszołomiona Maria zastanawiała się, co miałoby oznaczać takie powitanie.
30 – Nie bój się, Mario – rzekł wtedy anioł. – Bóg zechciał ci okazać wyjątkową łaskę!
31 Wkrótce poczniesz i urodzisz syna, któremu dasz na imię Jezus.
32 Będzie On wielki i nazwą Go Synem Najwyższego. Bóg da Mu tron Jego przodka, króla Dawida.
33 Będzie wiecznie panował nad Izraelem, a Jego królestwo nie będzie miało końca!
34 – Ale jak to się stanie? – zapytała Maria. – Jestem jeszcze dziewicą!
35 – Zstąpi na ciebie Duch Święty i moc Boga cię osłoni. Dlatego dziecko, które urodzisz, będzie świętym Synem Bożym.
36 Sześć miesięcy temu twoja krewna Elżbieta, uważana za bezpłodną, również zaszła w ciążę mimo podeszłego wieku.
37 Dla Boga bowiem wszystko jest możliwe.
38 – Służę memu Panu – rzekła Maria – i jestem gotowa na wszystko, co się Jemu podoba. Niech się stanie tak, jak powiedziałeś. Wtedy anioł odszedł.

Maria odwiedza Elżbietę

39 Maria zaś szybko udała się do rodzinnego miasta Zachariasza, położonego w górzystej krainie Judei,
40 aby odwiedzić Elżbietę.
41 Gdy tylko wypowiedziała słowa pozdrowienia, na dźwięk jej głosu poruszyło się w łonie Elżbiety dziecko, a ona sama została napełniona Duchem Świętym.
42 Wydała okrzyk radości i zawołała do Marii: – O jak bardzo wyróżnił cię Bóg spośród wszystkich kobiet i jak szczęśliwe jest twoje dziecko!
43 Jakiż to dla mnie zaszczyt, że odwiedziła mnie matka mojego Pana!
44 Gdy tylko usłyszałam twoje pozdrowienie, z radości poruszyło się we mnie dzieciątko!
45 Naprawdę obdarzył cię Bóg wyjątkowym błogosławieństwem, bo uwierzyłaś, że spełnią się Jego słowa.

Pieśń Marii

46 – Wielbię Pana z całej duszy! – powiedziała Maria.
47 – Ileż radości dał mi Bóg, mój Zbawiciel!
48 Bo dostrzegł swą pokorną służebnicę. Dlatego od tej pory wszystkie pokolenia będą mnie nazywać błogosławioną,
49 gdyż wielkich rzeczy dokonał we mnie Wszechmocny i Święty.
50 On w każdym pokoleniu okazuje swe miłosierdzie tym, którzy są Mu posłuszni.
51 Niezwyciężona jest Jego moc! Rozproszył dumnych i wyniosłych.
52 Pozrzucał władców z tronu, a wywyższył pokornych.
53 Nasycił głodnych, a bogatych odesłał z pustymi rękami.
54 Jakże wspomógł swego sługę, Izraela! Nie zapomniał o swojej obietnicy miłosierdzia,
55 które na zawsze przyrzekł Abrahamowi i jego dzieciom, naszym przodkom.
56 Maria przebywała u Elżbiety około trzy miesiące, po czym wróciła do domu.

Narodzenie Jana Chrzciciela

57 Gdy nadszedł czas porodu, Elżbieta urodziła syna.
58 Wiadomość o łasce okazanej jej przez Pana dotarła wkrótce do krewnych i znajomych i wszyscy bardzo się ucieszyli.
59 Ósmego dnia po urodzeniu zeszli się na uroczystość obrzezania. Chcieli, aby dziecko otrzymało imię ojca – Zachariasz,
60 ale Elżbieta sprzeciwiła się temu: – Nie, nazwiemy go Jan – rzekła.
61 – Dlaczego? Przecież w całej twojej rodzinie nie ma ani jednej osoby o takim imieniu!
62 Zwrócili się więc do Zachariasza, ojca dziecka.
63 Ten zaś gestem poprosił, aby mu podano tabliczkę, i ku zdziwieniu obecnych napisał: „Niech się nazywa Jan”.
64 W tej samej chwili odzyskał mowę i zaczął wielbić Boga.
65 Wszystkich zgromadzonych ogarnął lęk i podziw, a wiadomość o tym zdarzeniu szybko rozeszła się po całej okolicy.
66 Zastanawiano się też: – Kim będzie to dziecko, bo naprawdę Bóg nad nim czuwa?

Pieśń Zachariasza

67 Wielbiąc Boga, Zachariasz został napełniony Duchem Świętym i zaczął prorokować:
68 – Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg Izraela. Nawiedził bowiem swój lud i wybawił go.
69 Posłał potężnego Zbawcę z królewskiego rodu Dawida, swego sługi.
70 Właśnie tak, jak niegdyś obiecał przez swych świętych proroków.
71 On wybawi nas z rąk naszych wrogów i tych, którzy nas nienawidzą.
72 Zlitował się nad przodkami naszymi, pamiętając święte przymierze swoje,
73 dotrzymując przysięgi złożonej Abrahamowi, ojcu naszemu,
74 że uwolni nas od wrogów i pozwoli, byśmy bez lęku Mu służyli –
75 w świętości i sprawiedliwości aż po kres naszego życia.
76 A ty, synku, zostaniesz prorokiem Najwyższego. Pójdziesz bowiem przed Panem i przygotujesz Mu drogę.
77 Ukażesz Jego ludowi zbawienie przez odpuszczenie grzechów –
78 dzięki miłosierdziu naszego Boga, przez które zabłyśnie nam światłość niebiańska,
79 by oświecić ludzi pogrążonych w ciemnościach i mroku śmierci i wprowadzić nas na drogę pokoju.
80 Czas mijał, a chłopiec rozwijał się i wzmacniał duchowo. Gdy dorósł, zamieszkał samotnie na pustyni aż do chwili rozpoczęcia swej publicznej działalności w Izraelu.
© 2018 ERF Medien